De verborgen stem

Een levensbrief over het hervinden van je eigen stem en het leven dat werkelijk van jou is.

Er is een stem in mij die ik lang niet goed kon horen.

Niet omdat ze niets zei. Maar omdat er steeds andere stemmen eerder waren. Wat er van mij verwacht werd. Wat verstandig was. Wat de ander nodig had. Wat ik beter nog even voor me kon houden.

Ik raakte er bedreven in om aan te voelen wat paste. Wanneer ik kon spreken en wanneer ik beter stil kon blijven. Soms merkte ik pas achteraf dat ik ja had gezegd terwijl er vanbinnen iets anders gebeurde.

Die eigen stem verdwijnt niet zomaar. Ze kan wel zo zacht worden dat ik haar bijna voor ruis houd. Een aarzeling in mijn lichaam. Een zin die ik niet afmaak. Een verlangen waar ik meteen een reden tegenin breng.

Ik denk aan een merel. Zijn geluid is er, ook wanneer ik te druk ben om het op te merken. Pas als ik stilval, hoor ik hoe dichtbij hij eigenlijk is.

Misschien vraagt mijn verborgen stem niet om een groot besluit. Misschien begint het ermee dat ik haar niet opnieuw onderbreek.

Dat ik blijf bij wat ik voel, ook als ik nog niet weet wat ik ermee moet. Dat ik opmerk waar ik mezelf aanpas. Dat ik nieuwsgierig word naar het antwoord dat daaronder ligt.

Wat zou ik zeggen als ik niet eerst hoefde te weten of het welkom is?

Ik hoef die vraag vandaag niet op te lossen. Maar ik wil haar wel horen. Want ergens in die stem klinkt iets van het leven dat werkelijk van mij is.

Sheila

Brein & Bewustzijn

Psychologie voor een bezield leven.

Wat raakt deze levensbrief in jou?

Misschien herken je iets in je eigen leven. Misschien dient zich een levensvraag aan.

Welke levensvraag wordt er in jou wakker?

Je bent welkom om die met mij te delen. Een paar woorden zijn genoeg.

Ik lees je bericht en reageer persoonlijk op wat je met me deelt.

Misschien ken je ook iemand voor wie deze levensbrief van betekenis kan zijn. Voel je vrij om hem te delen.